ی حس ِ خاص ٬ 

ی حس ِ عجیب ِ رسیدن به غروب . .  

ی غرور ِ غیر قابل ِ لمس ٬ 

بی هدف  

گیج ُ منگ  

منتظر ِ ی اتفاق ِ نــــو 

من همون دختر شب های لطیف ِ پر باران َ م 

کـــ ِ دلــــم همان نــم نـــم ِ بارون ُ می خواد ٬ 

و همان دختــــرک ِ کوچک ی 

بــ ه نـــام ِ « بــــاران » 

× فراموشم میشه گاهـــی 

نم نمک ِ تلخ ِ زندگی را . . . 

پیوست -: این روزها خستگـــی پایان ندارد . . !