سُر میخورد نگاه نا پاکت بـــ ه نگاهم . .  

در آن چشمان برق ِ عمیق ِ روز های در هم شکسته موج می زنـــ د 

همان روزی کـــ ه قلبــــی در دست گرفتـــی ُ 

هزاران بار تقدیم کردی . . 

طلب ِ تو عشق بود و من ٬ نادان و گمراه ُ دربـــ ه در ِ یک عشق ٬
چشم از تو میگیرم ٬ نگاهی به عقب . .  

چه بـــودی ُ چـــ ه کردی با دل خستم . .  

نگاهم از نگاهت سُر خورد . 

به زمین افتاد . 

شکست ! 

همانند قلب ِ خنجر خورده ی سادم ! 

پیوست -: آسمان م را می فروشم . . .  

پیوست پریم -: عمق ِ صدای طبیعت سبز ُ آبی . .  

چـــ ه کرد بــ ه قلب ِ بیمارم . .