از خواب بیدار می شوم ٬ 

دور ِ خود غلطی میزنم ُ کش ُ قوسی به بدن می دهم ٬ 

صورتی آب میزنم تا چشم هایم را شفاف تر در آئینه ببینم ! 

. . . سُرمه به دست مـــی گیرم ُ خطی بـــ ه چشم می کشم . .  

اومـــ ٬ درون ِ این چشم ها ٬ خاطرات تلخ  ُ تار ِ گذشته به چشمانم می آید ٬ 

همان روز های بغض آلود و پُر خنده کـــ ه از روی عصبیت بود . .  

آه می گذرد ٬ چـــ ه زود ٬ طعم ِ تلخ ِ زهر . .  

قاشقـــی عسل بر مـــی دارم ٬  

می کشم برروز های َم و شیرینش می کنـــم  

قلب ِ سیاه ُ کبودم را . . 

کــ ه آسمان را هم تیـــره ُ تار کرده ست !  

پیوست -: هــر چند دارم فحححش می دم ی سری از استادا ولـــی ٬ 

              جهانم آرام است !