از تارم فــ رود آمدم ٬ کنار برکه رسیدم . 

ستاره ای در خواب طلائی ماهیـــ ان افتاد . 

رشته ی عطـــ ری گسست . 

آب از سایه ی افسوسی پــ ـر شد . 

موجی غـ ـم را به لرزش نی ها داد . 

غم را از لرزش نی ها چیـــ دم . به تارم بر آمدم ٬ به آئینه رسیدم . 

غم از دستـــ م در آئینه رها شد : خواب آئینه شکستــــ . 

از تـــ ارم فرود آمدم ٬ میان برکه و آئینه ٬ گــ ـویا گریستم ! 

پیوست -: خیلی با حال ِ درونیم و روحیم مَچ ِ !!  

پیوست پریم -: خیلی دوست داشتم سهراب ِ امشبم رو سبزش کنم اما . . .