کاش باران َم بودی ُ
همانند پارسا ٬
دستانت را باز میکردی و در آغوش َ م می آمدی
سرت را به سینه م می نهادی ُ
من همانند امروز . .
لبـــ ریز از عشق ِ تو می شدم !
. . .