من همهی دردهای عالم را به دوش میکشم، بعد، آخرش که شد میبینم که هر درد یکی از پیکسلهای نقاشیئی بود که یک نفر بیکار داشت میکشید…
| پیکســـ ل |
من همهی دردهای عالم را به دوش میکشم، بعد، آخرش که شد میبینم که هر درد یکی از پیکسلهای نقاشیئی بود که یک نفر بیکار داشت میکشید… |