7 مرداد 1389 ساعت 6:20 PM
ی حس ِ خاص ٬
ی حس ِ عجیب ِ رسیدن به غروب . .
ی غرور ِ غیر قابل ِ لمس ٬
بی هدف
گیج ُ منگ
منتظر ِ ی اتفاق ِ نــــو
من همون دختر شب های لطیف ِ پر باران َ م
کـــ ِ دلــــم همان نــم نـــم ِ بارون ُ می خواد ٬
و همان دختــــرک ِ کوچک ی
بــ ه نـــام ِ « بــــاران »
× فراموشم میشه گاهـــی
نم نمک ِ تلخ ِ زندگی را . . .
پیوست -: این روزها خستگـــی پایان ندارد . . !
