چی بود ؟!! ... 

نوشی عاشق اسمون بود ..  

عاشق خدا .. 

عاشق این بود که بره پیش خدا .. 

عاشق این بود که دیگه رنگ این روزگار و نبینه .. 

نوشی عاشق این بود که دانشگاه قبول بشه .. 

عاشق این بود که بارون بیاد و بره زیر بارون .. 

نوشی عاشق شمال بود .. می گفت دانشگاهمو شمال میزنم .. 

نوشی دلش دریا بود .. 

نوشی دوستای زیادی داشت که عاشقشون بود .. 

نوشی عاشق این بود که روانشناسی بخونه .. 

نوشی دلش میخواست مستقل بشه .. 

نوشی دلش میخواست دیگه بد اخلاق نباشه .. 

نوشی دیگه دلش نمیخواست گریه کنه .. 

نوشی دیگه تنهائی رو دوست نداشت .. 

دلش نمیخواست اون دختر مغرور و خودخواه واسه نگاه اول باشه .. 

نوشی دلش میخواست کنکور لعنتی هر چی زودتر تموم بشه تا بتونه خوش بگذرونه .. 

نوشی واسه کنکورش درس زیادی نخونده بود .. و همش خوش گذرونده بود .. 

کلاسای کنکورشو نمی رفت و میرفت پارک قدم میزد ..  

یا با دوستاش می رفت گردش علمی .. 

نوشی دل زیادی خوش بود و خودشو اماده کرده بود از مهر ۸۷ شروع کنه به درس خوندن واسه کنکور ۸۸ ..   

نوشی قلبش درد می گرفت اما جدی نمی گرفت .. میگفت خوب شدم دیگه .. !

یواش یواش تابستون شد .. 

دوستاش کاری کردن که نوشی همش گریه می کرد ..  

نوشی به همشون سعی می کرد خوبی کنه .. اما اونا .. 

نوشی رو شکستن ..  

نوشی هیچی نگفت .. گریه هم دیگه نکرد .. 

فقط غصه میخورد .. نوشی نفساش تنگ بود .. 

قلبش تیر می کشید ..  

نوشی شبا به خاطر دردش خوابش نمی برد .. 

نوشی تا صبح بیدار میموند ..  

نوشی دلش میخواست به خواب ابدی بره ..  

اما .. 

چی شد ؟!؟!!

گذشت و گذشت .. نوشی قبول شد دانشگاه .. اما نه چیزی که میخواست .. 

اما بهترینش رو انتخاب کرد .. 

نوشی رفت ثبت نام دانشگاه ..  

مهر ماه شد ... نوشی رفت دانشگاه .. به نوشی خیلی سخت می گذشت ... 

ماه های اول دانشگاه خیلی سختش بود .. 

با ی دختره دوس شد ب اسم تارا ..  و شیوا .. 

تارا خودخواه و نی نی بود .. 

دوست رو فقط یکی میدونست ..  

تارا نوشی رو خیلی اذیت کرد .. 

اخرش تارا رفت .. به جاش هم شیوا بود هم یاسی ... 

یواش یواش ترم ۲ شد ...  

تیمور لنگ نوشی رو کلافه کرده بود با تلفناش و کاراش ..  

جلالی راد هم مایه ی عذابش شده بود ... 

نصی اومد .. زهرا اومد ... اخر اخررررررررررررر 

آیلین اومد .. شدن دوست نوشی ... 

ترم ۲ نوشی هر روز با اینا بود .. 

بهش خوش می گذشت .. 

تو سال ۸۷ نوشی به خیلی ارزوهاش نرسید .. 

خیلی چیزائی که میخواست نشد .. 

اما خدای نوشی بزرگه .. 

خدا جون ... ارزو هامو ببین ... 

تو سال جدید باهات میخوام معامله کنم .. !
 

میگن اگه ی قدم بیایم طرفت ۱۰ قدم میای .. !!
 

میخوام ۲ قدم بیام طرفت .. میای طرفم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

امسال اینو گفتم ... تا سال دیگه .. اومدی .. اومدی نیومدی ... نوشی بی نوشی!!  

۸۷ نوشی اینجوری گذشت .. 

نوشی واسه همه ی اونائی که این متن و خوندن ... ارزوی بهترین ها رو داره .. 

ارزو داره که مثه نوشی نشه و به هر چی که میخوان برسن ... 

از صمیم قلب .. 

درسته قلب نوشی کار نمی کنه .. اما .................   

امضا -: مهرنوش معتمدی